படைத்தது

இறைவன் மலரென பெண்களை படைத்தது
ஏனேனில்........
பேசா மலர்கள் வாடுவது போல
பேசும் மலர்கள் வாடத்தானோ!!!!!!!

எம் உறவு தான் என்ன?

நீ எனக்காக தினம் உயிர் எடுத்தாயே
நீ என்ன எந்தன் தாயாரா?

நீ எனக்கு திகைகள் தொடுத்தாயே
நீ என்ன எந்தன் தந்தையாரா?

நீ நான் மடிய உன் உயிர் மடித்தாயே
நீ என்ன எந்தன் தாரமா?

நீ என்னால் பூத்தாயே
நீ என்ன எந்தன் மழலையா?

நீ ஏன் வருகைக்காக காத்திருப்பதால்
நீ என்ன எந்தன் பக்தையா?

நீ என் பெயரை சூரியகாந்தி என சூடியதால்
நீ என்ன எந்தன் பரம்மரை வாரிசா?

பூவே நீ என்ன எந்தன் நிலழா????

என்னால் முடியவில்லை

அன்பே...


ஒருவார்த்தை சொல்லி உனைவிட்டுப்பிரிந்து விட்டேன
பல வார்த்தைகள் என்னுள் புதைந்ததை யாரறிவார்.....


எங்கிருந்தாலும் நீ நன்றே வாழ்க...
ஆனால் தயவுசெய்து என் முன் வந்திடாதே..
ஏனெனில் புதைந்திருந்த வார்த்தைகள் எல்லாம்
எட்டிப்பாக்கின்றன உனைக்கண்டவுடன்....

நீ அவள் கரம் பிடிப்பதை காணமுடியாமல்.....
வார்த்தைகள் பாதை மாறி என்
கண் வழியே வெளியேருகின்றன...

வார்த்தைகள் முட்டி இதயத்தை உதைக்கின்றது.....
இதயமோ முட்டி என் கண்களில் அலை பாய்கின்றது...
அலைகள் வழிகின்றன அணைகட்ட ஆளில்லை.....

அன்பே... விதியை எண்ணி உன்னை நழுவவிட்டுவிட்டேனோ??????
அய்யோ.. என்னால் முடியவில்லையடா...

உனைவிட்டு என்னைப்பிரித்த விதி
எனை இம் மண்ணைவிட்டு பிரியவும் விடவில்லை...
ம்ம்ம்ம்ம்ம்.... எனை ஈன்றவள் சுரக்கின்றாள் கண்ணில் அலையாய்..
இருப்பினும் என் அன்பே

அவன் என் கரம் பிடிக்கும் முன் அழித்திடுவேன் என்னை...
உன் நினைவுகளை சுமந்த என்னால்
அவன் உயிரை சுமக்க முயாது....
என்னால் முடியவில்லை என் செய்வேன்.....

இதுதான் காரணமா?

காதல் தோல்விகளை மட்டுமே
கவிதைகளாக தீட்டி வந்தேன்.......
அதுதானோ இன்று......
என் காதல் தொல்விகண்டுவிட்டது.....

கலந்துவிட்டாயடா...

ஓர் பார்வையிலேயே கண்களுடன் கலந்துவிட்டாய்...
என் நினைவாக நெஞ்சோடு கலந்துவிட்டாய்...
உன் முத்தத்தில் என் உயிரோடு கலந்துவிட்டாய்...

முடியவில்லை

பெற்றெடுக்கையில் வலிக்கவில்லை
உன்னை தொட்டெடுக்கையிலும் வலிக்கவில்லை

பாலூட்டையிலும் வலிக்கவில்லை
உன்னை பாராட்டையிலும் வலிக்கவில்லை

சீராட்டையிலும் வலிக்கவில்லை
உன்னை சிரசில் ஆட்டையிலும் வலிக்கவில்லை
மார்பினில் ஆட்டையிலும் வலிக்கவில்லை

ஆனால்...... இன்று வலிக்கிறது
காரணம் உன் சொற்களின் வலிமை

தாங்கமுடியவில்லை நிறுத்திவிடு அதை
இல்லை கொன்று விடு என்னை......

ஓ(கா)வியம்

ஓவியம் வரைந்த என்னை
காவியம் வரைய வைத்த காதலியே!!
உன் திரைச்சீலை கலைத்து வா முன்னே
அல்லது என் பிணவோலை
தேடி வரும் உன் முன்னே!!!!

படைப்பு

உனை வடித்த பிரம்மன் இம்மண்ணில்
எனை வடித்ததேனோ கன்னி உன்னைக்கண்டு
இம்மண்ணில் நான் மடிந்திடத்தானோ......

நண்பனே!!!!!!!!!

எங்கோ பிறந்து.... எங்கோ வளர்ந்த.... நீ
இன்று... எனக்காக உருகுகின்றாய்....
எனக்காக சிந்திக்கின்றாய்....
எனக்காக சுரக்கின்றாய் உன் கண்ணீரை.....

நண்பனே....
உனக்காக நானும் உருகுவேன்
உனக்காக சிந்திப்பேன்...
ஆனால் நண்பா உனக்காக சுரக்க மட்டும் என் கண்ணில்
கண்ணீர் இல்லையடா... எனெனில்
நமக்கெனத்தான் நான் அழுதுமுடித்துவிட்டேனே...

நண்பனே நீ..
தோல் கொடுக்கையில் என் நண்பனாகினாய்....
மடி கொடுக்கையில் என் தாயாகினாய்....
அறிவுரைகளில் என் தந்தையாகினாய்.....
அரவணைப்பில் என் மழலையாகினாய்.....
கரம் கொடுத்து நீ உயர்த்திவிட்டாய்

உன் கரங்களை ஒருபோதும் நான் விடமாட்டேன்
ஏனினில் அது உதவிக்கரம்மட்டுமல்ல...
என்னை வழி நடத்தும் கரங்கள்...

நண்பனே.....
உன் கரங்களுக்கு கோடி முத்தங்கள்..
தயவு செய்து நீ ஒருபோதும் உன் கரங்களை உதறிவிடாதே....
தோள்கொடுத்த உன் நட்பிற்கு நன்றிகள் கோடி
நட்பே உன் கற்பை நான் என்றும் அழியாது காப்பேன்....

ஒரு தலைக்காதல்

அன்பே என்றேன் காதலுடன்
அன்பே என்றாய் ஆசையுடன்
எனை என நினைத்தேன்
திசை என் நண்பனன நோக்கியதை
இன்று தான் அறிந்தேன்.....